কেন্দ্ৰীয় নিবন্ধ

অসমীয়া কাব্য জগতত লিমাৰিকৰ চৰ্চা সণ্ঢালনিকৈ হৈছে বুলি ক’ব নোৱাৰি৷ এই বিষয়ে এককভাৱে চিন্তা-চৰ্চা কৰা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি হৈছে অধ্যাপক মহেন্দ্ৰ

জনগণৰ মাজৰ এক বুজন অংশক প্ৰভাৱিত কৰিব পৰাকৈ কেতবোৰ নতুন সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক ভাষাশৈলীৰো উদ্ভাৱনৰ বিশেষভাৱে প্ৰয়োজন। কিয়নো, ভাৰ্চুৱেল পৃথিৱীৰ

বিষ্ণু ৰাভাৰ মৃত্যুৰ সোণালী জয়ন্তী অতিক্ৰম কৰিলে ২০১৯ চনৰ জুন মাহত, কিন্তু ৰাভাৰ গুণ-গৰিমা যেন এতিয়াও সীমাবদ্ধতাৰ মাজতেই আছে, যেন

পুঁজিবাদী ব্যবস্থাৰ হাতত ধৰি নৱ্য উদাৰবাদী মুক্ত অৰ্থনীতিয়ে ভাৰতৰ জনগণৰ মন-মগজু একেবাৰে সলনি কৰি পেলালে। তাতে আকৌ এই ব্যবস্থাটোক সুৱগা

সাহিত্যক সমাজৰ দাপোণ বুলি কোৱা হয়। আকৌ ব্যক্তিৰ সমষ্টিয়েই হৈছে সমাজ। গতিকে এই দৃষ্টিকোণৰ পৰা চালে সাহিত্য হৈছে ব্যক্তিৰ আশা-আকাংক্ষা,

নিজস্ব প্ৰতিভা আৰু বৌদ্ধিক চিন্তা চৰ্চাৰে, নিৰ্ভীক লেখনিৰে বিচিত্ৰ বিষয়ত অৱগাহন কৰি জিলিকি উঠা স্বনামধন্য সাহিত্যিক ড০ প্ৰণৱজ্যোতি ডেকাৰ চিৰবিদায়ে