সম্পাদকীয়

মুক্ত চিন্তা। একাদশ বছৰ।। ৪ৰ্থ সংখ্যা (১) এটা আমোদজনক অথচ চিত্তাকৰ্ষক কথাৰে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছোঁ। পৃথিৱীৰ বহুতো বিখ্যাত ব্যক্তিয়ে “এনেকৈ

(১) সামাজিক তাৎপৰ্য থকা ব্যক্তিগত স্মৃতিকথা এটাৰে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছোঁ। যোৱা শতিকাৰ শেষ দশকৰ আৰম্ভণি—১৯৯২ চন; আমি তেতিয়া স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ

(১)“মোৰ দৈনন্দিন জীৱন”“গৰু”, “কুকুৰ”, “আমাৰ বিদ্যালয়”, “মোৰ জীৱনৰ লক্ষ্য”—এইধৰণৰ বিবিধ ৰচনা হাইস্কুলৰ ইংৰাজীৰ পাঠ্যক্ৰম অনুসৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে প্ৰস্তুত কৰিব লাগে, নম্বৰ

মুক্ত চিন্তা। একাদশ বছৰ।। ১ম সংখ্যা কণ-কণ ল’ৰা-ছোৱালীৰ ওমলা-ঘৰ এটিত (Day care center) সংঘটিত হোৱা কৰুণ আৰু কুখ্যাত কাহিনী এটাৰ

লিখাটো পঢ়িবলৈ লৈয়েই সচেতন পাঠকে নিশ্চয় উচ্‌পিচাই ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে— ইমান জোঁট-পোট লগা জধলা শিৰোনাম! “বিপ্লৱী-বিদ্ৰোহী” বুলি প্ৰগতিবাদৰ ধুনপেচ মৰা

সিহঁতৰ মৃতদেহবোৰ দ’ম হৈ সমস্ত উপত্যকাত পৰি আছে, কিয়নো শগুণৰ কাৰণেও সেইবোৰ ইমান বেছি যে সিহঁতৰ বাবে গোটেইবোৰ খোৱাটো বা