কবিতা

মাষ্টাৰদা, আপুনি কেতিয়াবা / হাতঘড়ী পিন্ধিছিল নে নাই নাজানো, জনাৰ প্ৰয়োজনো নাই সিমান / অমৰতাই জ্যোতিৰ্বলয়ৰ দৰে ৰাখী পিন্ধাই দিছে

তুমি ধূলি / জীৱনত লগা শেলুৱৈৰ পৰা গজি উঠা / উঁইপৰুৱা হোৱা, আগ বাঢ়া ।। মুক্ত চিন্তা, দশম বছৰ, প্রথম

তোমাৰ ফাইলত গাঁৱৰ বতৰ একেবাৰে গোলাপী কিন্তু এইবোৰ তথ্য ভুৱা এই দাবী মাত্ৰ কাগজী সিফালে ঢোল পিটি আছে তেওঁ গণতন্ত্ৰৰ

কিবা এটা জ্বলিছে কিহবাৰ আঁৰত, বেৰত, চুলিৰ মাজত, শ্মশানত কিবা এটা জ্বলিছেই মই ধোঁৱাৰ গোন্ধ পাইছোঁ কোনোবাই বিড়ি এবাৰ হুপিছে

অনুবাদকৰ টোকা : পেলেষ্টাইনৰ গাজা যেন  আজি ভয়ংকৰ যন্ত্ৰণা, তুচ্ছ-তাচ্ছিল্যৰ, অৱজ্ঞাৰ এক আখ্যান। শিশুবোৰ  অনাথ হৈ পৰি আছে, সপোনবোৰ ছিন্নভিন্ন