কেন্দ্ৰীয় নিবন্ধ

শেহতীয়া ৰাজনৈতিক ঘটনাক্ৰমে যেন প্ৰতিক্ৰিয়াশীল ৰাজনীতিৰ পৰা মুক্তিৰ এক আশা আনি দিছে। ধৰ্ম, জনগোষ্ঠী অথবা বৰ্ণৰ দৰে মধ্যযুগীয়া পৰিচিতিক লৈ

প্ৰস্তাৱনা: সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমৰ বিভিন্ন জাতি-উপজাতি-জনজাতিৰ লোকৰ মাজত বিচ্ছিন্নতাকামী বা আত্মপৰিচয় সন্ধানী ভাৱধাৰা তীব্ৰ হৈ পৰাটোৱে জাতিটোৰ অন্ধকাৰাচ্ছন্ন ভৱিষ্যতৰেই ইংগিত

অসমত আধুনিক চিন্তাৰ উন্মেষ ঊনবিংশ শতিকাত ঘটিছিল। এই শতিকাৰ আৰম্ভণিতে অৰ্থাৎ ১৮২৬ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰিটিছে বিভিন্ন অন্তৰ্কলহ, মায়ামৰীয়া বিদ্ৰোহ,

ঊনৈশ শতিকাত বিজ্ঞান আৰু যান্ত্ৰিক কৌশলৰ অগ্ৰগতিয়ে ব্ৰিটেইন আৰু আমেৰিকাৰ এচাম লোকৰ মাজলৈ আনিছিল প্ৰাচুৰ্য আৰু ঐশ্বৰ্য্য। এইচামে গাবলৈ ধৰিছিল

“Judge a democracy not at election time, but in the period between elections.” – প্ৰফেচৰ দিপাঙ্কৰ গুপ্তা কেইবছৰমানৰ আগতে টেলুগু

(৩য় খণ্ড- ৰাজনীতি, দেশ, ৰাষ্ট্ৰ, স্বাধীন চিন্তা আদিৰ সাধু) ‘এখন দেশত এজন ৰাজকুমাৰ আছিল। ৰাজকুমাৰৰ এটা ঘোৰা আছিল যি উৰিব

আপুনি ফেমিনিষ্ট হয়নে? এই প্ৰশ্নটোৰ তাৎক্ষণিকভাৱে সদৰ্থক উত্তৰ পোৱা যায়নে? এজন পুৰুষক যদি এই প্ৰশ্নটো সোধা হয়? কোনোধৰণৰ ‘যদি’, ‘কিন্তু’

অসমৰ সংবাদপত্ৰৰ ইতিহাসতেই নহয় আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসতো ‘আৱাহন’ এক বৰ্ণিল অধ্যায়। বিংশ শতিকাৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ দশকত ‘আৱাহন’ আলোচনীয়ে