শিলৰ ৰিহা–(সাগৰ সৌৰভ)
মুক্ত চিন্তা, ৩য় বছৰ, ৩য় সংখ্যা
আকাশত যেতিয়া এটাও তৰা নাথাকে
চাই থাকোঁ তোমাৰ মুখ
ইমান আন্ধাৰতো কি সাৰে থাকে সাৰে
জাঁপ নাযায় নে চকু
—
ৰাস্তাৰ মাজতে ধৰি
খুলি পেলাই বুলি যত আৱৰণ
তুমি ভয় খাই থাকা ভয়
সেই ভয়ে পিন্ধি থাকে আন্ধাৰ এচুক
–
কবিতা লিখি লিখি
যিমান কাগজ ফালিলোঁ
আনি দিব পাৰিলোঁহেঁতেন
এখনি শিলৰ ৰিহা
কেনেকৈ খুলিব কোনে
নাপালে দিহা
–
তেজৰ জোলোঙাবোৰ
দেও দি ফুৰাৰ আগদিনা
আমি একেলগে কৈছিলোঁ
যি বাটে গুচি গৈছে পৃথিৱী
সেই বাটে মোক নিনিবি
–
পৰুৱাই পালে কি নাপালে
আন্ধাৰত হেৰুৱাই বাট
কিবা এটা ভাল লাগে
–
ষ্টেলিনৰ চোলা এটা পিন্ধি
কুলাবাৰ ৰাজপথেৰে খচকি যাওঁতে
কোনেনো চিঞৰি মাতিলে
পিছে পিছে আহি থকা মেকুৰীবোৰ
আঁৰতে লুকালে
–
চেচুনডকত
ৱালবোৰত সিহঁতে লিখি আছে কিবা
সকলোৱে ভাবি আছে কবিতা
লিখি নেপেলায়
অথবা নোৱাৰেগৈ
