সম্পাদকীয়

(১) এটা ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনাৰে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছোঁ। তাৰ সৈতে কিছু অব্যক্তিগত কথাৰে এই পূৰ্বাভাস অলপ দীঘল হ’লেও সি আমাক

(১) এটি বিখ্যাত গীতৰ কথাৰে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছোঁ। ১৯৭৬ চনত ভূপেন হাজৰিকাই জাতিভেদ প্ৰথাৰ প্ৰতিমুখে এটি অমৰ গীত সৃষ্টি কৰিছিল—“যুৱতী

(১) অতিৰঞ্জন বহুতো সংবাদ-মাধ্যমৰ অংগাংগী চৰিত্ৰ। তাৰেই এটি চমৎকাৰ উদাহৰণেৰে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছোঁ। বিশ্ববিশ্ৰুত সাহিত্যিক মাৰ্ক টুৱেনৰ ক্ষুৰধাৰ ব্যংগমিশ্ৰিত হাস্যৰসাত্মক

(১)  বিশ্ববিশ্ৰুত ৰুচ গল্পকাৰ এণ্টন চেকভ্‌ৰ (১৮৬০-১৯০৪) এটি নজহা-নপমা অসাধাৰণ গল্পৰ নাম “ডা বেট্‌” (The Bet, বাজি)। গল্পটোত ডেকা চৰিত্ৰ