গল্প-কবিতা

মুক্ত চিন্তা, ১০ম বছৰ, ৫ম সংখ্যা প্ৰত্যাহ্বান ৰৈ যায় কথাবোৰ …..দীঘল বাটটোৰ কেঁকুৰিতে শেষ হৈ যায় সকলোপৰীক্ষণৰ পৰত তাতেই শেষ

মুক্ত চিন্তা, ১০ বৰ্ষ, ৫ম সংখ্যা জানানে, এই বিশ চন বুলি ক’লেইচোন মোৰ মনটো জিকাৰ খাই উঠে। মই সুধিলোঁ— কেলেই?

সঁচা কথাবোৰ ….. সঁচা কথাবোৰ মনে মনে কিয় কোৱাসত্য কথাবোৰ ….. সঁচা কথাবোৰ কৈ দিয়াকঁপি উঠক আকাশবতাহত উঠক তৰংগনিনাদক মেঘ

শোণিতৰ সেন্দূৰীয়া আলিয়েচৌপাশ জঁয়াল কৰেৰেডক্লিফ গাঢ় হয়বাৰুদৰ ঘ্ৰাণতচেতনা জাগ্ৰত হয়কাৰাগাৰত আহত সৈনিকৰজিজ্ঞাসাই উন্মাদ কৰে কুৰুক্ষেত্ৰবিপৰ্য্যস্ত বাপুজীৰ শীৰ্ণদেহ নিথৰ হয়,মাতাল অনুৰাগত

যেতিয়া উশাহ শেষ হ’ব আক্ষেপ এটাই থাকিব কথাবোৰ যে নহ’ল  শেষ বৰষুণৰ দিনত তুমি আছিলা মোৰ ছাতি ৰ’দত ঘাম উৰোৱা

বহুত দিনৰ আগতে এখন দেশত এজন ৰজা আছিল৷ বুঢ়ী আইৰ সাধুকথাত বেজবৰুৱাদেৱে কোৱাৰ দৰেই এজন ৰজা, প্ৰবল প্ৰতাপী, উচ্চাকাংক্ষী, কঠোৰ,

প্ৰতিবছৰে ফুলিব খোজা আশাৰ খৰিকাজাঁইক কোন নিধকহঁতে ডিঙি চেপি কৰে হত্যা তাৰ পাই পাই হিচাব আজি ল’বৰ হ’ল। বুজি লোৱা