গল্প-কবিতা

যেতিয়া উশাহ শেষ হ’ব আক্ষেপ এটাই থাকিব কথাবোৰ যে নহ’ল  শেষ বৰষুণৰ দিনত তুমি আছিলা মোৰ ছাতি ৰ’দত ঘাম উৰোৱা

বহুত দিনৰ আগতে এখন দেশত এজন ৰজা আছিল৷ বুঢ়ী আইৰ সাধুকথাত বেজবৰুৱাদেৱে কোৱাৰ দৰেই এজন ৰজা, প্ৰবল প্ৰতাপী, উচ্চাকাংক্ষী, কঠোৰ,

প্ৰতিবছৰে ফুলিব খোজা আশাৰ খৰিকাজাঁইক কোন নিধকহঁতে ডিঙি চেপি কৰে হত্যা তাৰ পাই পাই হিচাব আজি ল’বৰ হ’ল। বুজি লোৱা

প্ৰতিদিনেই আৰম্ভ হয় একোটা নতুন বছৰ ভঙা-গঢ়াৰ যুগ-যুগান্তৰ, ইতিহাসৰ নিলিখা আখৰ কলঘৰৰ চকৰিৰ দৰে ঘূৰে মহাকালৰ ঘড়ী ঘাটে ঘাটে দিনলিপি

অগতানুগতিক গল্প এটা লিখাৰ তাগিদাত চৰিত্ৰ আৰু কাহিনী বিচাৰি হাবাথুৰি খাইছোঁ। ক’ৰ পৰা ধাৰ কৰোঁ, কাৰ জীৱনৰ পৰা বুটলি আনোঁ

গাঁওবোৰ উন্নত হ’ব চহৰৰ পথবোৰ আৰু বহল হ’ব চহৰৰ আহল-বহল পথবোৰ গৈ গাঁৱৰ বাটবোৰত মিলি যাব চহৰ আৰু গাঁওবোৰ এক