কবিতা

মোৰ শৈশৱৰ মুহূৰ্তৰ পৰাই মই আনৰ দৰে নাছিলোঁ— মই চাব পৰা নাছিলোঁ যেনেদৰে আনে চাইছিল— একেই বসন্তৰ পৰা মোৰ আৱেগ

ময়েই সেই ছোৱালীজনীবাছত, ৰেলত, ৰাস্তাত আপুনি যাক সদায় দেখেযাৰ শাৰী, কঁপালৰ ফোঁট, কাণফুলি আৰু ভৰিৰ সৰুগাঁঠিআপুনি সদায় দেখে।আৰুআৰু বহুত কিবাকিবি

চোৰৰ দুটা প্ৰকাৰ আছেঃসাধাৰণ চোৰ আৰু ৰাজনৈতিক চোৰ। সাধাৰণ চোৰঃআপোনাৰ যিকোনো বয়-বস্তুআপোনাৰ টকাৰ মোনাআপোনাৰ হাতৰ ঘড়ীআপোনাৰ মোবাইলআদি কাঢ়ি লৈ যায়।

ড০ সিদ্ধলঙ্গাইয়া (Dr. Siddalingaiah) কন্নড় (Kannada) ভাষাৰ কবি, নাট্যকাৰ আৰু এগৰাকী দলিতকৰ্মী। “দলিত-বন্দায়া সাহিত্যিক আন্দোলন”ৰ এজন প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক। বাংগালোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ

লোৰ পিঞ্জৰাত বন্দী সিংঘটোলৈ চোৱাঁমন কৰা তাৰ চকু দুটিলৈ :খঙত জ্বলিপকি তিৰবিৰাই থকাযেন তীখাৰ দুখন খোলা ডেগাৰসি কেতিয়াও সম্ভ্ৰম বাদ

তাৰ চকুহাল বান্ধি দিয়া হ’ল।বুটজোতাৰে সোধোৱা প্ৰথমটো গোৰে ৰক্তাক্ত কৰিলে তাৰ মুখ।থেতালি দিয়া ওঁঠজুৰিত লেলাউটি আৰু তেজ মিলি একাকাৰ হ’ল,