কবিতা

ধৰ্মই যেতিয়া বিজ্ঞানক কয় বাট এৰি দিবলৈ বিজ্ঞানে জানোঁ বাট এৰি দিয়ে? পোপৰ ভয়ত দেশান্তৰী হ’বলগীয়াত পৰিছিল লিওনাৰ্ডো দ্যা ভিঞ্চি।

(১) তেনেহ’লে সময়, অৰ্জুন! দ্বৈৰথ যুদ্ধৰ উত্তৰৰ ভূখণ্ড জুৰি পৰমায়ু হন্তাৰক ছাঁ, বুকুৰ নিভৃতৰ পৰা উঠি আহে অৰণ্য-তৃষ্ণা, সমস্ত বৃক্ষমূল

যদি কিছু সংখ্যক ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ লেখা সলাই দিয়া তুমি কি ভাবিছা, এনেদৰে জনতাৰ ভাগ্য সলনি কৰি দিবা? জায়সৰ পৰা হিন্দীৰ

অনুবাদিকাৰ টোকা:- মনীষ আজাদ এলাহবাদৰ কবি‌। তেওঁ এজন ৰাজনৈতিক সামাজিক কাৰ্যকৰ্তা, স্বতন্ত্ৰ লেখক তথা অনুবাদক‌। বিগত কালছোৱাত ৰাজনৈতিক আন্দোলনৰো এজন

মোৰ শৈশৱৰ মুহূৰ্তৰ পৰাই মই আনৰ দৰে নাছিলোঁ— মই চাব পৰা নাছিলোঁ যেনেদৰে আনে চাইছিল— একেই বসন্তৰ পৰা মোৰ আৱেগ

ময়েই সেই ছোৱালীজনীবাছত, ৰেলত, ৰাস্তাত আপুনি যাক সদায় দেখেযাৰ শাৰী, কঁপালৰ ফোঁট, কাণফুলি আৰু ভৰিৰ সৰুগাঁঠিআপুনি সদায় দেখে।আৰুআৰু বহুত কিবাকিবি