বিবিধ চিন্তা

‘যে গল্পেৰ শেষ নেই’ গ্ৰন্থ খন আৰু লেখকৰ নাম-নিশ্চয় বহুজনে জানে। পঢ়িছেও নিশ্চয়। ‘যি গল্পৰ শেষ নাই’ নামেৰে কিতাপখনৰ প্ৰাঞ্জল অসমীয়া অনুবাদো

২০০৪ চনত পৃথিৱীত চুনামী হৈছিল। তেতিয়া পৃথিৱীৰ অন্যতম ধনী পুঁজিপতি কাৰ্লছ শ্লীম নে ৱাৰেন ৱাফেট এ কৈছিল, “এই মুহূৰ্তত অমুক

নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্টৰ নাম নুশুনা হয়তো কোনো নাই। তেখেতৰ জন্ম ১৭৬৯ চনত, মৃত্যু ১৮২১ চনত‌। এজন ছেকেণ্ড লেফটেনেণ্টৰ পৰা এখন দেশৰ

চাওঁ, এইফালে আহচোন। পৰীক্ষা ভাল হ’লনে? এইটো কি লিখি আহিলি– মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নামটো? কিয়, সেইটো এইচ বি এচ আকৌ! ল’ৰাটোৱে চমুকৈ

বৌদ্ধবাদৰ মৌলিক দৰ্শনত ব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্ৰষ্টা অথবা অৱতীৰ্ণ হোৱা গ্ৰন্থৰ কোনো গ্ৰহণযোগ্যতা নাই৷ ইয়াৰ মতাদৰ্শগত নৈতিকতা মূলতঃ ভাল কৰ্ম আৰু বেয়া

প্ৰগতিশীল চিন্তাবিদ শ্ৰদ্ধাৰ শশী শৰ্মাদেৱৰ “অসমৰ হিন্দু-মুছলমানৰ সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক” বৰ্তমান সময়ৰ বাবে এখন খুবেই প্ৰাসংগিক গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনত তথ্য সহকাৰে এনে