গল্প-কবিতা

কানন এপাৰ্টমেণ্টৰ চতুৰ্থ মহলাত থকা ফ্লেটটোৰ দৰ্জাখন খুলিবলৈ ল‌ওতে কাজৰিৰ দামী হাতঘড়ীটোত চকু পৰিল, সময় নিশা প্ৰায় ৯:৩০ বাজিছে। “ছেঃ,

বাটছোৱাৰ দুয়োকাষ বাঁহগছে আৱৰা। গৈ থাকোঁতে এতিয়া সুৰংগ এটালৈ সোমাই যোৱা যেন লাগিছে। লেংপেঙীয়া গৰুহালে গাড়ীখন দুজন মানুহৰ স’তে কোনোমতে

“There was a pain That like cigarettes I inhaled quietly..” চিন্তাৰ চোলাটো পিন্ধি মই ওলাই গলোঁ— সৰু চহৰখনত শীত সদায়,

দুৰ্গন্ধ     পুখুৰীৰ পানীত উৎকট দুৰ্গন্ধ মৰা মাছৰ দুৰ্গন্ধ বিয়পি পৰিছে প্ৰতিদিনে মৰা মাছ হৈ ওপঙি উঠিছে মানুহ পূণ্যভূমি দেশ

(Alfred Lord Tennyson-ৰ Nothing Will Die-ৰ ভাবানুবাদ) কেতিয়া বাৰু জুৰিটি বৈ যাবলৈ ভাগৰি পৰিব মোৰ দুচকুত? কেতিয়া বাৰু বতাহজাক বলিবলৈ

ভোক বুলিলেই আজিকালি আপুনি মুখ বেঁকা কৰি হাঁহি উঠে। ঠিক এইমাত্ৰ আপোনাৰ মুখত ফুটি উঠা কৃত্ৰিম আৰু বেঁকা হাঁহিটোৰ দৰেই..।