গল্প-কবিতা

প্ৰতিবছৰে ফুলিব খোজা আশাৰ খৰিকাজাঁইক কোন নিধকহঁতে ডিঙি চেপি কৰে হত্যা তাৰ পাই পাই হিচাব আজি ল’বৰ হ’ল। বুজি লোৱা

প্ৰতিদিনেই আৰম্ভ হয় একোটা নতুন বছৰ ভঙা-গঢ়াৰ যুগ-যুগান্তৰ, ইতিহাসৰ নিলিখা আখৰ কলঘৰৰ চকৰিৰ দৰে ঘূৰে মহাকালৰ ঘড়ী ঘাটে ঘাটে দিনলিপি

অগতানুগতিক গল্প এটা লিখাৰ তাগিদাত চৰিত্ৰ আৰু কাহিনী বিচাৰি হাবাথুৰি খাইছোঁ। ক’ৰ পৰা ধাৰ কৰোঁ, কাৰ জীৱনৰ পৰা বুটলি আনোঁ

গাঁওবোৰ উন্নত হ’ব চহৰৰ পথবোৰ আৰু বহল হ’ব চহৰৰ আহল-বহল পথবোৰ গৈ গাঁৱৰ বাটবোৰত মিলি যাব চহৰ আৰু গাঁওবোৰ এক

(জেইলত এদিনেই বাহিৰত হেজাৰ বছৰ যেন লাগে আচলতে চাৰিমাহ মই সামান্য খাদ্যৰেই বাচি আছোঁ চাৰিমাহ মই কেতিয়াও সুখৰ নিদ্ৰা যোৱা

এখনি ভগ্নস্তুপত বুৰ যোৱা নাও।বনজুইৰ লেলিহান শিখাইকক্ষচ্যুত কৰা কোনো বৰ্ষাৰণ্যৰঅদম্য বন্যৰাজৰধূসৰ দুচকুৰ বিহ্বল চাৱনিতযেতিয়া স্ফটিকৰদৰে ভাহেআতংকৰ সোণালী দু:স্বপ্ন। ঠিক তেনেকুৱাইএখনি

চিলিকন সভ্যতাৰ চিলিকনৰ কাউৰীজাক ভীষণ উৎপতীয়া! আমাৰ আত্মিক সহৃদয়তাত ক্ৰমশঃ হেঙাৰ হৈ থিয় দিয়ে চিলিকনৰ কাউৰী। সিহঁতে জাকি মাৰি উৰি